<?xml version="1.0" encoding="utf-8" ?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>刘晓林的凤凰博客</title>
        <link>http://blog.ifeng.com/856952.html</link>
        <description><![CDATA[刘晓林的凤凰博客]]></description>
        <pubDate>Mon, 07 Dec 2009 15:47:07 +0800</pubDate>
        <lastBuildDate>Mon, 07 Dec 2009 15:47:07 +0800</lastBuildDate>
        <generator>REBORN 1.0(beta)</generator>
        <language>zh-cn</language>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第五十二章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3672818.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag"><FONT color=#96b0af size=2>标签</FONT></A>:  <A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=1208"><FONT color=#96b0af size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=15086"><FONT color=#96b0af size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=4044"><FONT color=#96b0af size=2>老子</FONT></A><SPAN>2009-10-31 11:58</SPAN><DIV><DIV><DIV><DIV align=center><STRONG><FONT size=5>解老子《道德经》第五十二章 </FONT></STRONG></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>天下有始，以为天下母。既得其母，以知其子；既知其子，复守其母，没身不殆。塞其兑，闭其门，终身不勤。开其兑，济其事，终身不救。见小曰明，守柔曰强。用其光，复归其明，无遗身殃；是为袭常。 </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>一切都有起始，（起始）这是万物得以出现的源头。既然知道了源头，我们就能认识万物；如果源头和万物都被我们掌握了，那么就没有什么危险可言。堵塞关闭住人们对一切“欲念”的“出口”，则终身都不会有烦扰。如果打开人们对一切“欲念”的“出口”，则麻烦纷杂。能体察细微叫做“明”；能妙守柔弱叫做“强”。（如果能够）运用自身 ……<br/><br/>……</FONT></DIV><DIV><FONT size=5></FONT></DIV></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3672818.html#comment</comments>
            <pubDate>Sun, 06 Dec 2009 10:25:14 +0800</pubDate>
            <guid>3672818</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第五十一章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3672813.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag"><FONT color=#96b0af size=2>标签</FONT></A>:  <A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=1208"><FONT color=#96b0af size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=15086"><FONT color=#96b0af size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=4044"><FONT color=#96b0af size=2>老子</FONT></A><SPAN>2009-10-31 11:57</SPAN><DIV><DIV><DIV align=center><STRONG><FONT size=5>解老子《道德经》第五十一章 </FONT></STRONG></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>道生之，德畜之，物形之，势成之。是以万物莫不尊道而贵德。道之尊，德之贵，夫莫之命而常自然。故道生之，德畜之，长之育之，亭之毒之；养之覆之。生而不有，为而不恃，长而不宰，是谓玄德。 </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>道生成万物，德养育万物。万物呈现出各种形态（包括精神思想等无形的形态），是特定的客观与主观因素共同促成。（特定的客观与主观因素无不是由道和德衍生而出）这样以来，万物没有不尊崇道而看重德的。道被尊崇，德所以被看重，没有什么来命令它们、它们实在是遵循了自然啊！可以这样讲：道生成万物，德养育万物。而万物“生命历程”中 ……<br/><br/>……</FONT></DIV><DIV><FONT size=5></FONT></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3672813.html#comment</comments>
            <pubDate>Sun, 06 Dec 2009 10:24:03 +0800</pubDate>
            <guid>3672813</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第五十章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3672808.html</link>
            <description><![CDATA[<DIV><H1><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag"><FONT color=#96b0af size=2>标签</FONT></A><FONT size=2>:  </FONT><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=1208"><FONT color=#96b0af size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=15086"><FONT color=#96b0af size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=4044"><FONT color=#96b0af size=2>老子</FONT></A><FONT size=2><SPAN>2009-10-29 09:48</SPAN></FONT></H1></DIV><DIV><DIV><DIV><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第五十章 </FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文:出生入死，生之徒，十有三；死之徒，十有三；人之生，动之于死地，亦十有三。夫何故？以其生生之厚。盖闻善摄生者，陆行不遇兕虎，入军不被甲兵。兕无所投其角，虎无所措其爪，兵无所容其刃。夫何故？以其无死地。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：人都要从生到死，可以获得正常寿命（自然死亡、并非出于外力）的人有十分之三；属于非正常死亡（非自然死亡、出于外力）的人有十分之三；另外有些本可以获得正常寿命的人，但因为个人原因（并非出于外力且非自然死亡）使自己走向死亡的也占十分之三。原因何在？大概他承受了太多生命中不能承受之重（包括物质与精神）。 ……<br/><br/>……</FONT></DIV><DIV><FONT size=5></FONT></DIV></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3672808.html#comment</comments>
            <pubDate>Sun, 06 Dec 2009 10:23:08 +0800</pubDate>
            <guid>3672808</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第四十九章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3672805.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag"><FONT color=#96b0af size=2>标签</FONT></A>:  <A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=1208"><FONT color=#96b0af size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=15086"><FONT color=#96b0af size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=4044"><FONT color=#96b0af size=2>老子</FONT></A><SPAN>2009-10-29 09:47</SPAN><DIV><DIV><DIV align=center><FONT size=5><STRONG>解老子《道德经》第四十九章</STRONG></FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文:圣人常无心，以百姓之心为心。善者，吾善之；不善者，吾亦善之，德善。信者，吾信之；不信者，吾亦信之，德信。圣人在天下，歙歙焉为天下浑其心，百姓皆注其耳目，圣人皆孩之。字意双解：得道的人（在本质上）是没有私心的，他们与天下民众的心融为一体。对于善良的人和不善良的人都要善待，这样就可以获得善良。对于守信的人和不守信的人都要信任，这样就可以获得诚信。世间得道的人知道自己的“小”而谦卑收敛自己的行为，这样才会影响世间其他人的行为并使之趋于浑朴纯真。我们大多数的人多会注重事物的表象，而得道的人则会如婴儿般（可以 ……<br/><br/>……</FONT></DIV><DIV><FONT size=5></FONT></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3672805.html#comment</comments>
            <pubDate>Sun, 06 Dec 2009 10:22:17 +0800</pubDate>
            <guid>3672805</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第四十八章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3639296.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag"><FONT color=#96b0af size=2>标签</FONT></A>:  <A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=1208"><FONT color=#96b0af size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=15086"><FONT color=#96b0af size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=4044"><FONT color=#96b0af size=2>老子</FONT></A><SPAN>2009-10-28 22:34</SPAN><DIV><DIV><DIV><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第四十八章 </FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：为学日益，为道日损，损之又损，以至于无为。无为而无不为，取天下常以无事；及其有事，不足以取天下。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：做学问每天要（注重）积累，探求道则是（得到）越少越好；当一个人觉得“道”越来越少，到最后甚至感觉仿佛没有时，（他已经真正得道了）。（君主）呆着就足以处理天下一切事物，国民都相安无事是治理天下的常态。如果一个国家的国民经常有事情发生，这样的君主当的实在是偶然！（怎么会长久呢？）旁注：生物学上对物种有科、目、纲等分类，生活中也讲以点带面。事实上，它们都是在阐述“大小多少”的问题。我们怎样才能做到使 ……<br/><br/>……</FONT></DIV></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3639296.html#comment</comments>
            <pubDate>Wed, 02 Dec 2009 10:26:21 +0800</pubDate>
            <guid>3639296</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第四十七章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3639286.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag"><FONT color=#96b0af size=2>标签</FONT></A>:  <A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=1208"><FONT color=#96b0af size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=15086"><FONT color=#96b0af size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=4044"><FONT color=#96b0af size=2>老子</FONT></A><SPAN>2009-10-28 22:33</SPAN><DIV><DIV><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第四十七章 </FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：不出户，知天下；不窥牖，见天道。其出弥远，其知弥少。是以圣人不行而知，不见而明，不为而成。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：足不出门户就能够推知天下的事理；不观望窗外就可以知晓天体（自然）运行规律。一般来说，人（包括思想）“行走”越远，他知道自己所懂的越少。得“道”的人能够静知天下，不用观看事物就非常清楚（它们的一切），不“为”就可以有所成就。旁注：秀才不出门便知天下事。这不是一般的秀才，他要得道才是！“其出弥远，其知弥少。”对于此句人们认识多有分歧，主要有：1、没有修身基础的人而向别人索取知识时所获越多，疏漏越多。行得 ……<br/><br/>……</FONT></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3639286.html#comment</comments>
            <pubDate>Wed, 02 Dec 2009 10:25:30 +0800</pubDate>
            <guid>3639286</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第四十六章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3597981.html</link>
            <description><![CDATA[<DIV><DIV><DIV><A href="http://blog.artron.net/link.php?url=http://blog.duzhe.com%2Fspace.php%3Fuid%3D116163%26amp%3Bdo%3Dtag"><FONT color=#96b0af size=2>标签</FONT></A>:  <A href="http://blog.artron.net/link.php?url=http://blog.duzhe.com%2Fspace.php%3Fuid%3D116163%26amp%3Bdo%3Dtag%26amp%3Bid%3D1487"><FONT color=#96b0af size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/link.php?url=http://blog.duzhe.com%2Fspace.php%3Fuid%3D116163%26amp%3Bdo%3Dtag%26amp%3Bid%3D4505"><FONT color=#96b0af size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/link.php?url=http://blog.duzhe.com%2Fspace.php%3Fuid%3D116163%26amp%3Bdo%3Dtag%26amp%3Bid%3D1148"><FONT color=#96b0af size=2>老子</FONT></A><DIV><DIV><DIV><DIV><DIV><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第四十六章</FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林  </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：天下有道，却走马以粪，天下无道，戎马生于郊。祸莫大于不知足；咎莫大于欲得。故知足之足，常足矣。 </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：（如果我们能发现、掌握、运用）宇宙中的“道”，就可以把战马退还到田间以做农用。（如果我们不能发现、掌握、运用）宇宙中的“道”，那么连怀胎的母马也要被送上战场（以致在荒郊外降产马驹。）。世间最大的灾祸因不知足而起，最大的罪过是贪得的无止境。所以说（经过不知足后再到知不足的）知足，此时的知足才是长久的满足。 </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>旁注：如果我们能发现、掌握、运用宇宙中的“道”，宇宙间就会安然有序。这样就会使得许多事物离开、舍弃了在“无序”状态时的位 ……<br/><br/>……</FONT></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3597981.html#comment</comments>
            <pubDate>Thu, 26 Nov 2009 16:51:14 +0800</pubDate>
            <guid>3597981</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第四十五章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3553133.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag"><FONT color=#96b0af size=2>标签</FONT></A>:  <A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=1208"><FONT color=#96b0af size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=15086"><FONT color=#96b0af size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=4044"><FONT color=#96b0af size=2>老子</FONT></A><SPAN>2009-10-23 09:18</SPAN><DIV><DIV><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第四十五章 </FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文:大成若缺，其用不弊。大盈若冲，其用不穷。大直若屈，大巧若拙，大辩若讷。静胜躁，寒胜热。清静为天下正。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：最圆满的好似残缺一样，它的作用却永远不会衰竭；最充盈的好似空空如也一样，它的作用却不会穷尽。最直的好似存在弯曲，最机巧的好似最笨拙，最卓越的辩才好似不善言辞。静能制动，寒能克暑。身心清静才能治理天下。旁注：圆满、充盈、直曲、巧拙、辩讷等在不同的人看来自然是不同的。世间万物是存在差异的，也许在你我眼中的圣人对他人而言毫无意义。反之，同样。事物的属性由判断的标准而定，而判断的标准则由“发出者” ……<br/><br/>……</FONT></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3553133.html#comment</comments>
            <pubDate>Sat, 21 Nov 2009 09:24:29 +0800</pubDate>
            <guid>3553133</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第四十四章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3553128.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag"><FONT color=#96b0af size=2>标签</FONT></A>:  <A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=1208"><FONT color=#96b0af size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=15086"><FONT color=#96b0af size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=4044"><FONT color=#96b0af size=2>老子</FONT></A><SPAN>2009-10-23 09:18</SPAN><DIV><DIV><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第四十四章</FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文： 名与身孰亲？身与货孰多？得与亡孰病？甚爱必大费，多藏必厚亡。故知足不辱，知止不殆，可以长久。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：声名和生命，哪一样更应珍惜？生命和财富（偏重物质），哪一样价值更大？获取和丢失，哪一样更有害？过分的爱名利就必定要付出大代价；过于积敛财富必定会遭到更为惨重的损失。所以懂得满足的人内心才不会受到“冷落”；懂得适可而止的人就不会遇见（大的）危险，这样才可以长久啊！旁注：“名与身、身与货、得与亡”这里面涉及到标准中的价值观问题。在某些人看来认为非常值得的事或物，在另外某些人看来可能会不以为然！（部分含 ……<br/><br/>……</FONT></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3553128.html#comment</comments>
            <pubDate>Sat, 21 Nov 2009 09:23:48 +0800</pubDate>
            <guid>3553128</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第四十三章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3553125.html</link>
            <description><![CDATA[<U><FONT color=#2c629e size=2>签</FONT></U>:  <A href="http://blog.artron.net/link.php?url=http://blog.duzhe.com%2Fspace.php%3Fuid%3D116163%26amp%3Bdo%3Dtag%26amp%3Bid%3D1487"><FONT color=#2c629e size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/link.php?url=http://blog.duzhe.com%2Fspace.php%3Fuid%3D116163%26amp%3Bdo%3Dtag%26amp%3Bid%3D4505"><FONT color=#2c629e size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/link.php?url=http://blog.duzhe.com%2Fspace.php%3Fuid%3D116163%26amp%3Bdo%3Dtag%26amp%3Bid%3D1148"><FONT color=#2c629e size=2>老子</FONT></A><DIV><DIV><DIV><DIV><DIV><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第四十三章</FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林 </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：天下之至柔，驰骋天下之至坚。无有入无间，吾是以知无为之有益。不言之教，无为之益，天下希及之。 </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：天下最柔弱的自由“行走”于最坚硬的物体中；无形的可以进入没有间隙的物体。我从这里认识到“无为”比“有为”更具优势。自然而然教导，顺其自然的好处，普天之下少有能赶上它们的。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>旁注：人们常讲“以柔克刚”，为什么？无数“柔”的“积累”形成了“刚”，也就是“柔”是构成“刚”的最基本、最原始的要素。有无之辨也大略如此！不少人认为不言是无言、不为是无为，这是极其偏颇的。不言是指不需言，无为是指无需为。因为还有比“言”与“为”更好的方式，那就是 ……<br/><br/>……</FONT></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3553125.html#comment</comments>
            <pubDate>Sat, 21 Nov 2009 09:23:08 +0800</pubDate>
            <guid>3553125</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第四十二章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3553123.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag"><FONT color=#96b0af size=2>标签</FONT></A>:  <A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag&amp;id=1487"><FONT color=#96b0af size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag&amp;id=4505"><FONT color=#96b0af size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag&amp;id=1148"><FONT color=#96b0af size=2>老子</FONT></A><DIV><DIV><DIV><DIV><DIV><DIV><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第四十二章 </FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：道生一，一生二，二生三，三生万物。万物负阴而抱阳，冲气以为和。人之所恶，唯孤、寡、不谷，而王公以为称。故物或损之而益，或益之而损。人之所教，我亦教之。强梁者不得其死，吾将以为教父。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>道孕育万物。万物藉阴阳而存，阴阳相融而以成和谐。人们最惧怕的就是“孤”、“寡”、“不谷”，但王公却用这些来自称。所以事物减损的同时在增加，增加的同时也在减损。别人所求教的正是我所要言教的！极度违背“道”的人将死无其所，我把它当作我施教的宗旨。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>旁注： “道”从何而来？因何而生？老子始终没讲清。自然这是一个非常难以讲明白的问题，正如我在《人类永远 ……<br/><br/>……</FONT></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3553123.html#comment</comments>
            <pubDate>Sat, 21 Nov 2009 09:22:34 +0800</pubDate>
            <guid>3553123</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第四十一章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3506506.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag"><FONT color=#96b0af size=2>标签</FONT></A>:  <A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag&amp;id=1487"><FONT color=#96b0af size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag&amp;id=4505"><FONT color=#96b0af size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag&amp;id=1148"><FONT color=#96b0af size=2>老子</FONT></A><DIV><DIV><DIV><DIV><DIV><DIV align=center><STRONG><FONT size=5>解老子《道德经》第四十一章</FONT></STRONG></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：上士闻道，勤而行之；中士闻道，若存若亡；下士闻道，大笑之。不笑不足以为道。故建言有之：明道若昧，进道若退，夷道若纇。上德若谷；大白若辱；广德若不足；建德若偷；质真若渝。大白若辱，大方无隅；大器晚成；大音希声；大象无形；道隐无名。夫唯道，善贷且成。 </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：上士听了“道”，努勉而为；中士听了“道”，将信将疑；下士听了“道”，不以为然。如果“道”连下士都掌握了，其称之为“道”就太名不副实了！古时立言的人说过这样的话：光明的道好似昏暗不清，前行的道好似后退，平坦的道好似崎岖。崇高的德好似峡谷般低狭；刚健的德好似懈怠一样；它们整体来看， ……<br/><br/>……</FONT></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3506506.html#comment</comments>
            <pubDate>Mon, 16 Nov 2009 08:45:44 +0800</pubDate>
            <guid>3506506</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第四十章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3506502.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag"><FONT color=#96b0af size=2>标签</FONT></A>:  <A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag&amp;id=1487"><FONT color=#96b0af size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag&amp;id=4505"><FONT color=#96b0af size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag&amp;id=1148"><FONT color=#96b0af size=2>老子</FONT></A><DIV><DIV><DIV><DIV><DIV><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第四十章 刘晓林</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：反者道之动，弱者道之用。天下万物生于有，有生于无。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：“道”时刻在循环往复运动变化着，（在此情况下我们很难掌握它）。但道在循环往复运动变化的过程中也有相对“削弱、缓慢”的时候，（此时是我们最好的掌握其“用途”之际）。天下万物产生于有，而有又产生于无。 </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>旁注：“反者道之动，弱者道之用。”是比较难以理解的话语，常见的理解有1、即道所使用或运用的是弱而不是强，是柔而不是刚。2、站在生机转处去面对危难困境的来临，以谦卑柔软的态度才能扭转颓势。……以上有的难道出细微，有的过于勉强。刚柔都可以做成事情，其关键在于刚柔使用的时机与把握的火 ……<br/><br/>……</FONT></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3506502.html#comment</comments>
            <pubDate>Mon, 16 Nov 2009 08:45:07 +0800</pubDate>
            <guid>3506502</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第三十九章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3506499.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag"><FONT color=#96b0af size=2>标签</FONT></A>:  <A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag&amp;id=1487"><FONT color=#96b0af size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag&amp;id=4505"><FONT color=#96b0af size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.duzhe.com/space.php?uid=116163&amp;do=tag&amp;id=1148"><FONT color=#96b0af size=2>老子</FONT></A><DIV><DIV><DIV><DIV><DIV><DIV><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第三十九章 </FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：昔之得一者，天得一以清；地得一以宁；神得一以灵；谷得一以盈，万物得一以生；候王得一以为天一正。其致之也，谓天无以清，将恐裂；地无以宁，将恐废；神无以灵，将恐歇；谷无以盈，将恐竭；万物无以生，将恐灭；候王无以正，将恐蹶⑾。故贵以贱为本，高以下为基。是以候王自称孤、寡、不谷。此非以贱为本邪？非乎？故至誉无誉。是故不欲琭琭如玉，珞珞如石。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：往昔得和谐的：老天得和谐而清丽；大地得和谐而宁静；神明得到和谐而聪灵；谷物得和谐而充盈；万物得到和谐而生长；侯王得到和谐而一统天下。延伸开来说，天、地、神、谷、万物、侯王都是离不开“一”的。 ……<br/><br/>……</FONT></DIV><DIV><FONT size=5></FONT></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3506499.html#comment</comments>
            <pubDate>Mon, 16 Nov 2009 08:44:36 +0800</pubDate>
            <guid>3506499</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第三十八章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3486072.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.ifeng.com/link.php?url=http://blog.duzhe.com%2Fspace.php%3Fuid%3D116163%26amp%3Bdo%3Dtag"><FONT color=#2c629e>标签</FONT></A>:  <A href="http://blog.ifeng.com/link.php?url=http://blog.duzhe.com%2Fspace.php%3Fuid%3D116163%26amp%3Bdo%3Dtag%26amp%3Bid%3D1487"><FONT color=#2c629e>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.ifeng.com/link.php?url=http://blog.duzhe.com%2Fspace.php%3Fuid%3D116163%26amp%3Bdo%3Dtag%26amp%3Bid%3D4505"><FONT color=#2c629e>道德经</FONT></A><A href="http://blog.ifeng.com/link.php?url=http://blog.duzhe.com%2Fspace.php%3Fuid%3D116163%26amp%3Bdo%3Dtag%26amp%3Bid%3D1148"><FONT color=#2c629e>老子</FONT></A><DIV class="article " id=blog_article><DIV class=resizeimg><DIV class=resizeimg2><DIV class=resizeimg3><DIV class=resizeimg4><DIV><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第三十八章 </FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：上德不德，是以有德；下德不失德，是以无德。上德无为而无以为；下德无为而有以为。上仁为之而无以为；上义为之而有以为。上礼为之而莫之应，则攘臂而扔之。故失道而后德，失德面后仁，失仁而后义，失义而后礼。夫礼者，忠信之薄，而乱之首。前识者，道之华，而愚之始。是以大丈夫处其厚，不居其薄；处其实，不居其华。故去彼取此。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：“大德”之人不需为外显，自己对自身拥有的“大德”非常清楚；“下德”之人不想失去“德”（不想让他人不承认自己的“德”），实际是无“德”可言的。“上德”之人遵循“道”看似无为，“下德”之人不遵循“道”而看似有为。上仁之人 ……<br/><br/>……</FONT></DIV><DIV><FONT size=5></FONT></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3486072.html#comment</comments>
            <pubDate>Fri, 13 Nov 2009 11:16:43 +0800</pubDate>
            <guid>3486072</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第三十七章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3486064.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.ifeng.com/link.php?url=http://blog.duzhe.com%2Fspace.php%3Fuid%3D116163%26amp%3Bdo%3Dtag"><FONT color=#2c629e>标签</FONT></A>:  刘晓林 <A href="http://blog.ifeng.com/link.php?url=http://blog.duzhe.com%2Fspace.php%3Fuid%3D116163%26amp%3Bdo%3Dtag%26amp%3Bid%3D4505"><FONT color=#2c629e>道德经</FONT></A><A href="http://blog.ifeng.com/link.php?url=http://blog.duzhe.com%2Fspace.php%3Fuid%3D116163%26amp%3Bdo%3Dtag%26amp%3Bid%3D6175"><FONT color=#2c629e>老子</FONT></A><DIV class="article " id=blog_article><DIV class=resizeimg><DIV class=resizeimg2><DIV class=resizeimg3><DIV class=resizeimg4><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第三十七章</FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林 </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>道常无为而无不为。候王若能守之，万物将自化。化而欲作，吾将镇之以无名之朴，镇之以无名之朴，夫将不欲。不欲以静，天下将自定。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>”道“常常是仿佛无所作为的，却事实上是遵循着内在的“天性”在无所不为。侯王如果能遵循“道”来做事，万事万物就会自我化育且得以充分发展。自我化育的过程中如果产生了贪欲，我就要用自然淳朴来遏制住它。这样就不会有贪欲了，没有了贪欲天下便安定了。 </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>旁注：“道”无时不在，对于没有得道的人却不这样看。“世事洞察即学问”就是说的这个道理，推而广之，世事洞察即大道。“道”包罗万象，宇宙有“道”，你我有“道”，具体 ……<br/><br/>……</FONT></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3486064.html#comment</comments>
            <pubDate>Fri, 13 Nov 2009 11:16:04 +0800</pubDate>
            <guid>3486064</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第三十六章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3471665.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.ifeng.com/space.php?uid=51324&amp;do=tag">标签</A>:  <A href="http://blog.ifeng.com/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=1208">刘晓林</A><A href="http://blog.ifeng.com/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=15086">道德经</A><A href="http://blog.ifeng.com/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=4044">老子</A><SPAN class=time>2009-10-17 15:52</SPAN><DIV class=article id=blog_article><DIV class=resizeimg><DIV><DIV class="article " id=blog_article><DIV class=resizeimg><DIV class=resizeimg2><DIV class=resizeimg3><DIV class=resizeimg4><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第三十六章 </FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林 </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：将欲歙之，必固张之；将欲弱之，必固强之；将欲废之，必固兴之；将欲取之，必固与之。是谓微明，柔弱胜刚强。鱼不可脱于渊，国之利器不可以示人。 </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：想要收敛，必先扩张；想要削弱，必先加强；想要废去，必先繁荣；想要夺取，必先给予。这就是所谓的既微妙又明显，柔弱可以战胜刚强。鱼的生存不可以脱离水，国家的“威严”不可以轻易向人炫耀。旁注：没有收敛哪来的扩张？一个人的弱强、废兴等必须有对比才可以显露出来。否则，这些对立的特征从何谈起？在这里老子并非讲“歙、张”等的先后顺序问题，而是阐述事物的辨证关系！没 ……<br/><br/>……</FONT></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3471665.html#comment</comments>
            <pubDate>Wed, 11 Nov 2009 19:45:37 +0800</pubDate>
            <guid>3471665</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第三十五章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3454292.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag"><FONT color=#96b0af size=2>标签</FONT></A>:  <A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=1208"><FONT color=#96b0af size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=15086"><FONT color=#96b0af size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=4044"><FONT color=#96b0af size=2>老子</FONT></A><SPAN>2009-10-16 12:21</SPAN><DIV><DIV><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第三十五章</FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林 </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：执大象，天下往。往而不害，安平太。乐与饵，过客止，道之出口，淡乎其无味，视之不足见，听之不足闻，用之不足既。 </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>掌握了大道，天下万物便都来“投靠”你。相互往来却无伤害，大家同享平安。音乐和美食，会使路人为之停步。“道”用言语来表述平淡而无味，（难以道全）。“道”看不尽、听不尽，它的作用却是无穷尽的！</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>旁注：掌握了大道的人，自然获得了大成功。获得了大成功的人，如果可以接近、交往的话，谁会拒绝呢？掌握了大道的人知己知彼、知万物，因此他不会象常人一样因“利益”而发生纷争。什么该得？什么该舍？他清楚 ……<br/><br/>……</FONT></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3454292.html#comment</comments>
            <pubDate>Mon, 09 Nov 2009 20:16:53 +0800</pubDate>
            <guid>3454292</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第三十四章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3454288.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag"><FONT color=#96b0af size=2>标签</FONT></A>:  <A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=1208"><FONT color=#96b0af size=2>刘晓林</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=15086"><FONT color=#96b0af size=2>道德经</FONT></A><A href="http://blog.artron.net/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=4044"><FONT color=#96b0af size=2>老子</FONT></A><SPAN>2009-10-16 12:20</SPAN><DIV><DIV><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第三十四章</FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林 </FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>大道汜兮，其可左右。万物恃之以生而不辞，功成而不有。衣养万物而不为主，（常无欲），可名于小；万物归焉而不为主，可名为大。以其终不自为大，故能成其大。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>大道充盈天地间，它遍布一切。万物因“道”而生，“道”却无言；帮助人们完成了功业，“道”却不占有名声；养育万物，而不以“主人”自居。“道”隐于万物，实在是可以称它为“小”啊！万物源于“道”而“道”仍不自显，实在是可以称它为“大”啊！正因为它永不自以为伟大，所以恰恰成就了它的伟大。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>旁注：前面有章节多次谈到“不名（鸣）而名”的问题。关于这一问题，老 ……<br/><br/>……</FONT></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3454288.html#comment</comments>
            <pubDate>Mon, 09 Nov 2009 20:16:12 +0800</pubDate>
            <guid>3454288</guid>
        </item>
                <item>
            <title><![CDATA[解老子《道德经》第三十三章]]></title>
            <link>http://blog.ifeng.com/article/3439020.html</link>
            <description><![CDATA[<A href="http://blog.ifeng.com/space.php?uid=51324&amp;do=tag">标签</A>:  <A href="http://blog.ifeng.com/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=1208">刘晓林</A><A href="http://blog.ifeng.com/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=15086">道德经</A><A href="http://blog.ifeng.com/space.php?uid=51324&amp;do=tag&amp;id=4044">老子</A><SPAN class=time>2009-10-16 10:41</SPAN><DIV class=article id=blog_article><DIV class=resizeimg><DIV align=center><FONT size=5>解老子《道德经》第三十三章 </FONT></DIV><DIV align=center><FONT size=5>刘晓林</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>原文：</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>知人者智，自知者明。胜人者有力，自胜者强。知足者富，强行者有志，不失其所者久，死而不亡者寿。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>字意双解：</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>知晓别人的人很有智慧，知晓自己的人很明智。能战胜别人称得上很有“力量”，能战胜自我称得上内强。知道满足的人才是“富有”，坚持不懈的人才算有志。不离失“天性”的人就会长久，身死而“人”在的是真正的长寿。</FONT></DIV><DIV><FONT size=5>旁注：智慧比聪明在层面上讲要高得多。我认为，智慧一个很重要的特征就是综合考虑：既考虑自身，也考虑他人。而聪明则不然，相对来说考虑自身要多一些。一个人战胜他人多是因为客观的“力”，而战胜自己则多是因为主 ……<br/><br/>……</FONT></DIV></DIV></DIV>]]></description>
            <author>刘晓林</author>
            <comments>http://blog.ifeng.com/article/3439020.html#comment</comments>
            <pubDate>Sat, 07 Nov 2009 12:12:29 +0800</pubDate>
            <guid>3439020</guid>
        </item>
            </channel>
</rss>